Atlantic Crossing 03 Azoren - Lissabon

Zo hebben wij ons laten vereeuwigen op Terceira , Azoren.  Hoelang het op de muren herkenbaar zal zijn weten we niet, maar de foto is in ieder geval blijvend.

 

vrijdag 15 augustus
Onder luid getoeter van de Skua en onze buren uit Wales beginnen we aan het 2^e deel van onze Atlantic crossing.  We hebben genoten op de Azoren. Wat een prachtige eilanden met vriendelijke mensen   Veel wandel mogelijkheden, bezienswaardigheden , leuke restaurantjes  en nog veel meer.

Wanneer  we buiten de pieren van Faia zijn hebben we 13.6 kn wind, die in de komende 24 uur oploopt naar 19* en terug naar 15kn.  We beginnen  078* te sturen en de zee is relatief kalm. Zonder rif in het grootzeil, (behalve 3 uur gedurende de nacht) met de grote fok.  Al snel lezen we 8 a 9 knopen op de instrumenten af.  24 Uur  later hebben we 205 mijl afgelegd, ik weet niet of het een echt record voor ons is maar in ieder geval is het veel. 

Tja, en dan houdt het op, de wind zakt in, zondagavond 5kn maandag de hele dag 6kn, soms dobberen we met 3 knoopjes vooruit .  We proberen verschillende malen de Code0 te zetten, dat helpt iets maar ook die heeft wel wat wind nodig !! Woensdag rond 1600 uur moet de motor aan en pas 22 uur later kunnen we de Noordenwind oppakken die vaak voor de kust van Portugal waait. We hijsen opnieuw de Code0 en lopen we met vliegende vaart de rivier Tejo binnen. Nog 7 mijl tot  Doca de Alcantara.

 Het is bijna donker en we besluiten de boot ergens naast een Piratenschip te leggen aan een ruime drijvende steiger.  Morgen zien we verder.  Intussen heeft Harry  zijn verjaardag midden op de Atlantische Oceaan ‘gevierd’, een toepasselijke plek vond hij zelf.

We weten dat de Sobat Kras, die we kennen van de vertrekkers dag in 2011, ook naar Lissabon vaart. Doca de Alcantara is groots, 442 plaatsen. We gaan rondkijken naar een plekje voor morgen en zien de Sobat Kras liggen. Even Hallo zeggen, na 3 jaar !.  Enkele uren later, er is heel wat is bij te kletsen,  is het tijd voor ons om te gaan slapen. Uiteindelijk hebben we  net een oversteek van 6 dagen gehad.

Het grote verschil tussen deze oversteek en de vorige was de zeegang. Op rustig water word je niet moe, het slapen ging uitstekend en deze keer ook geen ‘jetleg’.

Vrijdagmorgen geeft de havenmeester ons een prima ligplaats. Het is een komen en gaan van veel (heel grote) zeiljachten. Zeer internationaal maar de meerderheid is Portugees. Het is een merkwaardige Marina, een soort lagoon  tussen de vaste wal en de container terminal.  Vlak na de Ponta de 25 Abril, met 2 verdiepingen voor auto’s en trein. Ook nog in de aanvliegroute van het vliegveld ……………..  Al met al veel herrie. Dat is even wennen na de Azoren.

Al in de middags komt iemand van Panda Fischer naar de generator kijken. Ziet er niet zo goed uit maar maandag gaan ze verder. Wordt vervolgd dus .
Een supermarkt is op loopafstand. Ik ga lekker de boot ‘wassen’ , een beetje met water spelen met mooi weer is best leuk.

Deze jongen zwom gezellig naast de boot.

Groeten vanuit een nog onbekend Lissabon.

 

de AZOREN

De Azoren liggen tussen 28* en 31* westerlengte en 37* en 40* noorderbreedte. De archipel is van vulkanische oorsprong. Het hoogste punt van de Azoren (en van heel Portugal) is de Montanha do Pico, 2351m.

1432  de Portugezen nemen bezit van de Azoren als een steunpunt voor ontdekkingsreizen.

1580  Philips II van Spanje bestijgt  de Portugese troon en de Azoren worden strategisch belangrijk voor de Spaanse armada .  Een ‘veilige ‘ tussenstop om het geroofde goud uit de Caribische gebieden op te slaan. 

1640 herstel van de Portugese onafhankelijkheid, export floreert, zoals natuurlijke kleurstof (indigo blauw), sinaasappels, wijn etc.

1893 tussen Portugal en Faial wordt de eerste overzeese kabel aangelegd. Horta ontwikkelt zich tot een belangrijk punt voor trans-Atlantische communicatie. In 1969 verlaat de laatste kabelmaatschappij het eiland.

1998  laatste grote aardbeving op de Azoren, treft de eilanden Faial en Pico.

19^e eeuw  De landbouwrecessie  kan niet worden opgevangen door de walvisvangst de Azoren raken in verval.

Vandaag de dag is veehouderij de belangrijkste pijler van de Azoren. Industrie is er bijna niet. Veel Azorianen emigreerden/emigreren naar Amerika en Canada. Velen zijn ook terug gekomen om met het verdiende geld kleine bedrijfjes te straten op hun thuis-eilanden.

Meer dan 90% van de inwoners is rooms-katholiek.

 

 27 juli tot 9 augustus, samen met familie op de Lion King

Regen en regen in Horta, niet koud maar weinig uitnodigend om wat te doen. We wachten op onze gasten, die zondagavond (27 juli)  tussen de buien door aan boord komen. Al snel voelt iedereen zich thuis aan boord en trekken we er tussen de buien door op uit. We verkennen het stadje rondom de haven. Vinden het juiste bakkertje, de kaaswinkel, de koffie tentjes en natuurlijk het wereldberoemde Peter Café Sport, de gezelligste kroeg in het Atlantisch gebied.  Een begrip in de zeilerswereld.

We wandeling naar de Caldeira (krater) .  400 meter diep en 2km in omtrek. Een prachtige tocht tussen weilanden, afgezet  met  blauwe hortensia heggen.  Boven bij de krater proberen we een taxi te bellen om terug in de haven te komen. De verbinding is erg slecht. Yvonne en ik kunnen krijgen een lift van een Portugese familie uit Lissabon. We moeten  wel mee op hun sightseeing trip voordat we terugkeren naar Horta.  Is dat even boffen.

 Zo zien wij in een vogellucht nog een deel van het eiland onderweg naar de Vulcao dos Capelinhos.  Een woestijnachtig land, ontstaan tijdens de onderzeese vulkaan uitbarsting die duur de van sept 1957 tot oktober 1958. De mannen hebben toch een taxi gevonden en zijn al aan boord wanneer wij komen.

 

 

Helaas blijft de vulkaan op Pico (eiland tegenover Faial)  in de wolken hangen en is de wandeling naar de top te nat en glibberig. We moeten de beklimming schrappen van ons programma. 

 

 Langzaam verbetert het weer en vertrekken we  naar het volgende eiland Sao Jorge. Een rustig tochtje van 25 mijl naar Marina Velas.

De Marina ligt prachtig aan de voet van een hoge rotswand. Net als in Flores wonen/ broeden hier de Corey’s shearwater, een soort Puffin of kleine pijlstormvogel.  Vanaf 10 uur ’s avonds zitten ze in/tegen de begroeide rotswand en maken een heel bijzonder geluid.  We hebben het als kwetterende oude vrouwtjes omschreven ! Overdag dobberen ze een beetje op zee, wiegend op de golven.

Het langgerekte eiland rijst  als het ware op uit de oceaan.  Enkele vulkaantoppen steken uit  het plateau waar de koeien grazen. Rondom het eiland storten steile rotshellingen zich naar beneden. Aan de voet liggen moeilijk te bereiken kustvlakten, fajas genaamd.

We maken 2 wandelingen. De eerste taxi brengt ons naar het beginpunt van een route die over de steile rotswanden afdaalt naar de faja  de Santo Cristo.

 De tweede wandeling gaat over de bergruggen met de Pico’s (vulkaan toppen) naar Norte Grande. Wanneer de taxi ons daar in de namiddag weer ophaalt, is de weg afgesloten. We wachten tot het stieren-vecht- festijn in de straat is afgelopen.

Op 4 augustus varen we naar het kleine eiland Graciosa. De rustige zee belooft  goed vissen ………………  maar zelfs met het nieuwe visgerei van Henny wordt er weer niets gevangen.  Graciosa is klein en minder toeristisch dan andere eilanden.  Vila da Praia is een vissershaven , geen Marina, maar we mogen wel binnenkomen.   Via de smalle haveningang maken we een 90* bocht en liggen we tegen de kademuur.   Het past allemaal net maar op dit moment is het een prima plek, Wanneer  na 2 dagen de wind draait en we aan lager wal liggen, is het uitvaren een flinke klus.  Met helpende handen en  aanwijzingen van de lokale mannen maken we de 90* bocht  in omgekeerde volgorde.  Het lukt en de dorpsmannen  blijven discussiërend achter hoe het nu precies moet met zo’n zeilboot.

We bezoeken Santa Cruz , volgens de gids een van de mooiere steden op de Azoren . Het eiland zelf is enige jaren geleden uitgeroepen tot UNESCO Biosfeerreservaat.

 

6 aug. Mooi weer. Stevige wind en eindelijk een echte zeiltocht naar Terceira.  45 mijl naar Marina Angra. Veel dolfijnen  onderweg maar geen walvis. Angra do Heroismo heeft een mooi beschutte Marina, tenminste wanneer je een plaatsje diep in de haven krijgt.  De prachtige renaissancestad was eeuwenlang de belangrijkste goederen overslag haven in de Atlantische Oceaan en staat nu op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Een zware aardbeving maakte in 1980 binnen 11 seconden een einde aan veel pracht en praal in de stad. Maar Angra herrees uit de puinhopen. (met veel Amerikaanse steun, ze hebben een basis op Terceira) Alles werd in de originele staat hersteld.  Eigenlijk jammer dat je het weet want  je kijkt wat sceptisch tegen ‘nieuw oud’ aan .  Maar het is mooi, de sfeer leuk en we slenteren regelmatig door de stad, pikken een terrasje, kopen prachtige tafelkleden , bezoeken het Castelo de Sao Joao Baptista . In dit fort werden de goud- en zilverschatten uit midden- en zuid Amerika bewaard.  Het is nog steeds in gebruik door het leger.

Inmiddels moet de familie aan de terugreis denken. Ter afscheid dineren we in het prachtig gerenoveerde Castelo de Sao Sebastiao . (een Pousada).

Dankzij de creativiteit van de jongens kunnen we toch nog een herdenking achterlaten opde muren van Angra. De verf was van slechte kwaliteit maar de foto blijft in ieder geval bestaan.

 Zaterdag 9 aug, tassen pakken en nog even de stad in, espresso ,terrasje. Henny verzorgt de laatste foto’s. We eten eindelijk die tonijn steak en dan staat de taxi klaar. Het vliegveld  ligt aan de noordzijde van het eiland. Het waren bijzonder gezellige weken.

 

 

 

Zondag 10 aug. Even wennen aan de ‘lege’ boot en dus maar eens handen uit de mouwen steken. Wasjes, opruimen, boot afspuiten. Allemaal  makkelijker te doen wanneer je in een Marina ligt.  Maandag varen we naar Praia de Vitoria, slechts 13 mijl verder. Leuk varen langs de kust, heerlijk weer, rustig zeetje en een beetje wind .We gooien het anker uit maar wanneer de buitenboordmotor het (weer) niet doet gaan we toch naar binnen.  De havenmeester stapelt ons  naast een andere boot aan de buitenkant van de pier. ’s Avonds blijkt dat er niet genoeg water onder de kiel zit.  Het is extreem laag water en aan de buitenkant van de pier is de afgelopen winter niet gebaggerd.  Wanneer de volgende morgen een plek vrij komt aan de binnenkant verkassen we. Weer gestapeld maar wel genoeg water.

We ‘storten’ ons in de laatste avond van de festiviteiten van Praia. Maar eerst genieten we op de Skua van Mia en Wijtse van een heerlijke tapas tafel ter viering van 45 jaar getrouwd zijn.

 Verder doen we even niet veel en wachten op goed weer om over te steken naar Lissabon. Het is prachtig weer, bijna tropische temperaturen .  Praia heeft zandstranden en is een echte vakantieplaats.  We liggen ongeveer in het verlengde van de landingsbaan !!!

 

Volgende bestemming : Europees vastenland !!!

Met dank aan Henny zijn er deze keer veel foto’s  (232) te bekijken wanneer je op de volgende link kliktazoren 2014

Atlantic crossing 02

  AANKOMST Azoren , eiland Flores plaatsje Porto das Lajes  zaterdag 19 juli 0400 uur

Ter herinnering:  we vertrokken zondagmiddag 6 juli uit Hampton USA . In 12.5 dag leggen we 2287 mijlen af tot het eiland Flores op de Azoren.

Het laatste stukje laat de wind ons in de steek wat richting betreft en moeten we nog kruisen .  Windstiltes hebben we nauwelijks gehad, een rustige zee kan ik me ook al niet meer herinneren. Het was geen barre tocht maar wel pittig. Erg vermoeid zijn we niet maar de laatste dagen kost het steeds meer moeite om wakker te blijven tijdens de wacht. Stiekem doen we dan ook kleine slaapjes op onze wacht. Het is rustig midden op de Atlantische Oceaan, in de 12,5 dag hebben we 1 schip dichtbij gezien en misschien 10/15 op de AIS.

Met Flores in zicht kwam er een grote school dolfijnen op ons af er zwommen veel kleintjes tussen. Ze wilden zich duidelijk laten zien en sprongen met velen tegelijk uit het water, sommigen maakten werkelijk salto’s. Wat een leuk welkom in de Azoren.

Het laatste uur dobberen we een beetje langzaam richting Lajes. We kijken even in de haven, de ingang is vrij smal, maar zien geen plaatsje vrij aan de kade. Dan maar het anker laten vallen. Er is weinig maanlicht en  rotsen steken verraderlijk boven het water uit.

Het anker valt in 1 keer goed en we gaan lekker slapen, gewoon in ons eigen bed in de voorhut. Heerlijk 6 uur aan 1 stuk slapen, het doet ons goed. Over de kade muur heen zien we minder masten, dan moet er een plekje voor ons zijn en we gaan naar binnen. Vervelend, er ligt wel een klein motorbootje heel ruim afgemeerd. We prikken de Lion King bijna op het bootje, leggen haar provisorisch vast , gaan aan wal , verleggen het motorbootje  ,,,,,,,,, et voilà , ruimte zat.  Welkom back in Europa !  hoewel het niet echt zo voelt midden in de oceaan.

Het ziet er leuk uit hier, de steigers met vingerpier zijn ongeveer half bezet. Voor ons zijn ze te kort , maar het ziet er allemaal keurig uit. Het is feest op Flores, 3 dagen lang. De douane komt ons nog wel inklaren maar de havenmeester vraagt of we dinsdag langs willen komen. Lekker relaxed hier. ’s Avonds gaan we de feestelijkheden in de hoofdstraat bekijken. Eet en drinktentjes en wat ‘rommel’ te koop. We eten toch maar aan boord. We hebben geen verse spullen meer aan boord en lopen de volgende dag naar het volgende dorp waar een winkel open is. Het is een leuke wandeling maar in de winkel is niet veel te koop. We zien dat de meeste mensen hier hun eigen groente tuintje hebben, waar werkelijk alles in staat. De Azoren zijn vulkaan eilanden en de grond is heel vruchtbaar. Dat zien we ook aan de prachtige bloemen en struiken: hortensia, lelie, rozen etc. alles is heel groen.

Internet aan boord is redelijk, we kunnen even met het thuisfront skypen. Intussen is het maandagmiddag 21 juli 1700 uur. Wanneer we een nieuw weerbericht ophalen beslissen we snel dat het beter is om te vertrekken. Nu is er nog wat wind om naar Horta (Faial) te zeilen, morgen bijna niets meer en daarna een depressie met veel regen. OK, trossen los en varen. Nog nooit zijn we zo snel vertrokken.

We hebben 24 uur nodig voor de 130 mijl om in Horta te komen. De genaker gaat  op ,( dat is lang geleden), maar de laatste 4 uur kan die het ook niet meer redden en moet de motor aan.  We liggen bij het havenkantoor aan de buitenkant van de pier. Binnen is geen plek om langszij te gaan, allen in 2^e of 3^e rij. Voorlopig liggen we hier goed.

Leuk al die schepen hier, je weet dat het grootste deel overstekers zijn. We lopen uitgebreid door de haven maar zien niet veel bekenden. Dit is het land van laat dineren (net als Spanje) en we zoeken een terrasje op en eten heerlijke tonijn steak. Wat had ik daar zin in na bijna 3 weken geen vis gegeten te hebben. De wetenschap dat ze hier heel veel op kleine tonijn vissen stop ik even weg. 

De komende dagen even rustig wat klussen en rondwandelen. We ontdekken een grote supermarkt en zijn blij verrast over de prijzen hier. Lekker goedkoop voor de verandering.

 Zondag komt familie van Har aan boord waar we 2 weken mee door de Azoren gaan trekken.

In Nederland is het stukken warmer dan hier, wij doen het met lekker voorjaarsweer, 20/22* maar helaas de komende dagen veel regen.

 

Atlantic crossing 01

Positie : 40*34.68 N      057*20.44 W
Vrijdag 11 juli 22.00 uur onze tijd
Volle maan  
TWS (windsnelheid) 19kn  COG (koers) 091   SOG (snelheid) 8.1kn
Zijwaards inkomende stroom 0.6 kn zet ons flink weg,  gewenste koers is 080
Afstand tot de Azoren , eiland Floris 1202 nm

We verlaten de USA vanuit de Chesapeake Bay , laatste stop was  Hampton Yacht Club. Zondagmiddag om 1500 vertrekken we met volgeladen boot,  diesel , water , diepvries en ijskast zitten vol. Voor vers fruit en groente zoeken we de meest koele plaats. Onder het bed in de achterhut is tot nu toe goed bevallen ook al is het zeewater nog 25* . Mijn ervaring is dat een donkere plek het fruit langer goed houdt, behalve bananen die rijpen nog sneller in het donker.  Die gaan in het net in de achterhut en dan maar iedere dag even goed checken. 
Ik ga het zonder pillen proberen. De hele Chesapeake Bay af heb ik geen last van zeeziekte gehad. Helaas is het deze keer anders, er staat veel deining buiten en stroom tegen. Snel een Scopoderm pleister geplakt, tot mijn verbazing werkt het niet. Misschien is het te warm geweest en kunnen ze daar niet tegen. Hoe dan ook ik voel me 2 dagen behoorlijk naar, daarna is het weer over. (hoop ik) 
De eerste 4 dagen is er veel wind , tussen de 20 en 30kn  (wk 6 en 7) We hebben de grote fok op staan, die ook  goed te reven is. Grootzeil vaak met 1 soms 2 riffen. De wind varieert tussen Zuid en West en de deining komt schuin in. Het schip beweegt enorm en het is letterlijk moeilijk om je staande te houden, We varen zonder bimini , daar waait het te hard voor, wel staat de buiskap op. Het is mooi weer, niet te warm maar de zon is altijd fel op het water zodat we toch wel vaak binnen zitten, de autopilot mag het werk doen. 
Navigeren lijkt voor de niet zeilers heel simpel, gewoon 1 koers recht naar de Azoren, zo gaat het natuurlijk niet. Het weer bepaalt de uiteindelijke koers en grootcirkel varen is altijd korter dan de rechte lijn.  We halen gribfiles binnen via satelliet telefoon en de SSB (radio). Als back-up vragen we een vriend in Nederland om het weer over een groter gebied in de gaten te houden. In het bijzonder het ontstaan van tropische stormen / hurricane is meestal ruim vooraf waar te nemen.  De navtex geeft verder ook informatie.
We hebben papieren zeekaarten aan boord, zogenaamde overzeiler.  De nieuwe Cmap voor de kaartplotter begint pas bij de Azoren.  Harry is druk met zijn optimalisatie programma QtVlm.  normaal gebruiken we dat niet veel maar voor lange trajecten is het interessant om met behulp van de gribfile een route optimalisatie te doen.  Gelukkig doet de wind en stromingen, lang niet altijd wat er voor hun voorspeld wordt en moeten we regelmatig correcties aanbrengen op de high Tech berekeningen. 
Donderdagmiddag verandert het weer……..  weg wind.  's Nachts krijgen we een behoorlijke sqall  (zware regen en onweersbui) over ons heen. Het gebeurt precies op het wisselen van de 0000 uur wacht.  Snel in de kleren, alle hands aan dek, rif in grootzeil, fok half reven en we krijgen een gratis douche. Gelukkig is het niet echt koud. Het duurt tot vrijdag middag tot de wind weer aantrekt. 
We zijn bijna halverwege de oversteek, het gaat goed, we zijn niet vermoeid en hoeven nog geen bruine bonen, smack uit blik of scheepsbeschuit te eten.  Klein minpunt, we missen wel de spannende halve en hele finale van het WK. Je wordt nu eenmaal heel chauvinistisch zodra je het polderlandje verlaat.tic

naar de Azoren

Chesapeake Bay

Ons 2^e bezoek in 2014 aan Nederland was helemaal in het teken van de geboorte van Milo mijn nieuwe kleinzoon. Hij kwam op 3juni en is vol goede moed begonnen aan een hopelijk lang en gelukkig leven.

We zijn nu ruim 3 jaar onderweg. Statistieken hebben we niet echt bijgehouden maar voor de nieuwe lezers volgt hier een kleine terugblik.

Eind mei 2011 vertrekken we uit Almere en verlaten Nederland vanuit Oude Schild op Texel. Via een Noordelijke route steken we de Atlantische Oceaan over.

Faroer eilanden, IJsland, Groenland, Canada en langs de Amerikaanse Oostkust zakken we af tot Fort Lauderdale waar we begin december aankomen.  Kerst en jaarwisseling brengen we met familie door op de Bahama’s. 

 In januari 2012 gaat Ans naar Nederland. Februari en half maart zeilen we in Cubaanse wateren en dan daarna gaat Harry naar Nederland.  Vervolgens zeilen we een hele tijd  samen met de Lonely Planet,  naar de Exuma’s / Bahama’s en via een paar Caribische eilanden door naar Curaçao. De boot gaat uit het water en wij vertrekken voor 2 maanden (Harry 1 maand) naar Nederland.  In september zijn we weer aan boord en zeilen naar Columbia, trekken een paar weken door het land en gooien de trossen weer los om naar Mexico te varen. Kerst en jaarwisseling weer met familie in het prachtige Yucatan,Mexico. 

2013 Zeilen we tussen de eilanden aan de oostelijke kant van de Caribische zee . Vanuit de Dominicaanse Republiek vliegen we In februari naar Nederland. Weer aan boord zetten we onze tocht verder naar het Zuiden voort. In Trinidad gaat de boot uit het water en wij naar Nederland. In september zeilen we met  Nereids Rally naar Zuid Amerika (Guyana ’s) , een fantastische ervaring. Dan terug naar Trinidad en steeds Noordelijker.  We eindigen het jaar in Cuba. 

2014 We laten de boot achter in Varadero, Cuba  en vliegen naar Nederland.  Terug aan boord steken we over naar Florida en varen langs de kust omhoog tot New York. Waar familie aan boord komt.   We sluiten de 3 jaar af in de Chesapeake Bay , Baltimore.

In deze 36 maanden zijn we 27 maanden aan boord geweest en 9 maanden in Nederlanden .We  hebben  ongeveer 20000 mijl afgelegd en hebben 900 motoruren gemaakt. De boot is 2 maal uit het water geweest voor een nieuwe anti-fouling.

 LION KING REIS 2

26 juni vliegen we terug naar Baltimore. De Lion King ligt er prima bij. We luchten de boot en doen veel boodschappen voor de komende reis. Werken  het to- do lijstje af . Nemen afscheid van Dennis en Patty , zij hebben vanuit Amerika de afgelopen jaren veel voor ons kunnen regelen. Veel dank Dennis.    Zondagavond motoren we rustig  naar Annapolis, 20 mijl verderop.   De nieuwe onderdelen voor de giek-neerhouder hebben we uiteindelijk zelf uit Nederland meegenomen. Ze worden snel gemonteerd en als we ook de zeillat bij North Sails ophalen kunnen we vertrekken. Het is ongeveer  120 mijl naar het einde van de Chesapeake Bay.  Helaas meteen stevige tegenwind. We beginnen met de motor maar na 2 uur stampend door de golven te beuken zijn we het zat en gaan zeilen.  Zoveel haast hebben we  niet. Op dit moment weten we nog niet dat zich een orkaan ontwikkelt voor de kust van Florida. We laten het anker vallen bij de Solomons en Deltaville. Intussen ontwikkelt orkaan Arthur zich en wij haasten ons naar Hampton om de storm uit te liggen. Bij de Yacht Club, net als 3 jaar geleden.  Arthur blijft mooi buiten waaien , in Hampton merk je er weinig van. We mogen een auto lenen van een aardige Nederlandse Amerikaan en doen nog wat boodschappen en vullen een gasfles.

Nu is het 5 juni , Oranje heeft net gewonnen van  Costa Rica. We waren de enige belangstellenden voor de wedstrijd in het clubhuis hier. Voetbal zegt Amerikanen niet veel.  We verwachten  morgen te beginnen aan onze oversteek naar de Azoren.  2100 mijl naar het eiland Flores.  Dit wordt onze langste oversteek in afstand en tijd, we zijn benieuwd hoe we dat zullen ervaren. Ik reken op 12/14 dagen.

 Na vele enthousiaste verhalen van andere zeilers zijn we van plan enkele weken in de Azoren rond te varen. Daarna steken we over naar Lissabon en varen langs de Portugese kust verder naar het zuiden.

In november denken  we  bij de Canarische eilanden te zijn zodat we  begin volgend jaar over kunnen steken  naar Brazilië.  

Tot verder nieuws van de Azoren, Ans en Harry