Positie : 40*34.68 N 057*20.44 W Vrijdag 11 juli 22.00 uur onze tijd Volle maan TWS (windsnelheid) 19kn COG (koers) 091 SOG (snelheid) 8.1kn Zijwaards inkomende stroom 0.6 kn zet ons flink weg, gewenste koers is 080 Afstand tot de Azoren , eiland Floris 1202 nm We verlaten de USA vanuit de Chesapeake Bay , laatste stop was Hampton Yacht Club. Zondagmiddag om 1500 vertrekken we met volgeladen boot, diesel , water , diepvries en ijskast zitten vol. Voor vers fruit en groente zoeken we de meest koele plaats. Onder het bed in de achterhut is tot nu toe goed bevallen ook al is het zeewater nog 25* . Mijn ervaring is dat een donkere plek het fruit langer goed houdt, behalve bananen die rijpen nog sneller in het donker. Die gaan in het net in de achterhut en dan maar iedere dag even goed checken. Ik ga het zonder pillen proberen. De hele Chesapeake Bay af heb ik geen last van zeeziekte gehad. Helaas is het deze keer anders, er staat veel deining buiten en stroom tegen. Snel een Scopoderm pleister geplakt, tot mijn verbazing werkt het niet. Misschien is het te warm geweest en kunnen ze daar niet tegen. Hoe dan ook ik voel me 2 dagen behoorlijk naar, daarna is het weer over. (hoop ik) De eerste 4 dagen is er veel wind , tussen de 20 en 30kn (wk 6 en 7) We hebben de grote fok op staan, die ook goed te reven is. Grootzeil vaak met 1 soms 2 riffen. De wind varieert tussen Zuid en West en de deining komt schuin in. Het schip beweegt enorm en het is letterlijk moeilijk om je staande te houden, We varen zonder bimini , daar waait het te hard voor, wel staat de buiskap op. Het is mooi weer, niet te warm maar de zon is altijd fel op het water zodat we toch wel vaak binnen zitten, de autopilot mag het werk doen. Navigeren lijkt voor de niet zeilers heel simpel, gewoon 1 koers recht naar de Azoren, zo gaat het natuurlijk niet. Het weer bepaalt de uiteindelijke koers en grootcirkel varen is altijd korter dan de rechte lijn. We halen gribfiles binnen via satelliet telefoon en de SSB (radio). Als back-up vragen we een vriend in Nederland om het weer over een groter gebied in de gaten te houden. In het bijzonder het ontstaan van tropische stormen / hurricane is meestal ruim vooraf waar te nemen. De navtex geeft verder ook informatie. We hebben papieren zeekaarten aan boord, zogenaamde overzeiler. De nieuwe Cmap voor de kaartplotter begint pas bij de Azoren. Harry is druk met zijn optimalisatie programma QtVlm. normaal gebruiken we dat niet veel maar voor lange trajecten is het interessant om met behulp van de gribfile een route optimalisatie te doen. Gelukkig doet de wind en stromingen, lang niet altijd wat er voor hun voorspeld wordt en moeten we regelmatig correcties aanbrengen op de high Tech berekeningen. Donderdagmiddag verandert het weer…….. weg wind. 's Nachts krijgen we een behoorlijke sqall (zware regen en onweersbui) over ons heen. Het gebeurt precies op het wisselen van de 0000 uur wacht. Snel in de kleren, alle hands aan dek, rif in grootzeil, fok half reven en we krijgen een gratis douche. Gelukkig is het niet echt koud. Het duurt tot vrijdag middag tot de wind weer aantrekt. We zijn bijna halverwege de oversteek, het gaat goed, we zijn niet vermoeid en hoeven nog geen bruine bonen, smack uit blik of scheepsbeschuit te eten. Klein minpunt, we missen wel de spannende halve en hele finale van het WK. Je wordt nu eenmaal heel chauvinistisch zodra je het polderlandje verlaat.tic
Atlantic crossing 01
naar de Azoren
Chesapeake Bay
Ons 2e bezoek in 2014 aan Nederland was helemaal
in het teken van de geboorte van Milo mijn nieuwe kleinzoon. Hij kwam op 3juni
en is vol goede moed begonnen aan een hopelijk lang en gelukkig leven.
We zijn nu ruim 3 jaar onderweg. Statistieken hebben we
niet echt bijgehouden maar voor de nieuwe lezers volgt hier een kleine terugblik.
Eind mei 2011 vertrekken we uit Almere en verlaten
Nederland vanuit Oude Schild op Texel. Via een Noordelijke route steken we de
Atlantische Oceaan over.
Faroer eilanden, IJsland, Groenland, Canada en langs de
Amerikaanse Oostkust zakken we af tot Fort Lauderdale waar we begin december
aankomen. Kerst en jaarwisseling brengen
we met familie door op de Bahama’s.
In januari 2012
gaat Ans naar Nederland. Februari en half maart zeilen we in Cubaanse wateren
en dan daarna gaat Harry naar Nederland.
Vervolgens zeilen we een hele tijd samen met de Lonely Planet, naar de Exuma’s / Bahama’s en via een paar
Caribische eilanden door naar Curaçao. De boot gaat uit het water en wij
vertrekken voor 2 maanden (Harry 1 maand) naar Nederland. In september zijn we weer aan boord en zeilen
naar Columbia, trekken een paar weken door het land en gooien de trossen weer
los om naar Mexico te varen. Kerst en jaarwisseling weer met familie in het
prachtige Yucatan,Mexico.
2013 Zeilen we tussen de eilanden aan de oostelijke kant
van de Caribische zee . Vanuit de Dominicaanse Republiek vliegen we In februari
naar Nederland. Weer aan boord zetten we onze tocht verder naar het Zuiden
voort. In Trinidad gaat de boot uit het water en wij naar Nederland. In september
zeilen we met Nereids Rally naar Zuid
Amerika (Guyana ’s) , een fantastische ervaring. Dan terug naar Trinidad en
steeds Noordelijker. We eindigen het
jaar in Cuba.
2014 We laten de boot achter in Varadero, Cuba en vliegen naar Nederland. Terug aan boord steken we over naar Florida en
varen langs de kust omhoog tot New York. Waar familie aan boord komt. We sluiten
de 3 jaar af in de Chesapeake Bay , Baltimore.
In deze 36 maanden zijn we 27 maanden aan boord geweest
en 9 maanden in Nederlanden .We hebben ongeveer 20000 mijl afgelegd en hebben 900
motoruren gemaakt. De boot is 2 maal uit het water geweest voor een nieuwe
anti-fouling.
26 juni vliegen we terug naar Baltimore. De Lion King
ligt er prima bij. We luchten de boot en doen veel boodschappen voor de komende
reis. Werken het to- do lijstje af .
Nemen afscheid van Dennis en Patty , zij hebben vanuit Amerika de afgelopen
jaren veel voor ons kunnen regelen. Veel dank Dennis. Zondagavond motoren we rustig naar Annapolis, 20 mijl verderop. De nieuwe onderdelen voor de giek-neerhouder
hebben we uiteindelijk zelf uit Nederland meegenomen. Ze worden snel gemonteerd
en als we ook de zeillat bij North Sails ophalen kunnen we vertrekken. Het is
ongeveer 120 mijl naar het einde van de
Chesapeake Bay. Helaas meteen stevige
tegenwind. We beginnen met de motor maar na 2 uur stampend door de golven te
beuken zijn we het zat en gaan zeilen.
Zoveel haast hebben we niet. Op dit
moment weten we nog niet dat zich een orkaan ontwikkelt voor de kust van
Florida. We laten het anker vallen bij de Solomons en Deltaville. Intussen
ontwikkelt orkaan Arthur zich en wij haasten ons naar Hampton om de storm uit
te liggen. Bij de Yacht Club, net als 3 jaar geleden. Arthur blijft mooi buiten waaien , in Hampton
merk je er weinig van. We mogen een auto lenen van een aardige Nederlandse
Amerikaan en doen nog wat boodschappen en vullen een gasfles.
Nu is het 5 juni , Oranje heeft net gewonnen van Costa Rica. We waren de enige
belangstellenden voor de wedstrijd in het clubhuis hier. Voetbal zegt
Amerikanen niet veel. We verwachten morgen te beginnen aan onze oversteek naar de
Azoren. 2100 mijl naar het eiland
Flores. Dit wordt onze langste oversteek
in afstand en tijd, we zijn benieuwd hoe we dat zullen ervaren. Ik reken op
12/14 dagen.
Na vele enthousiaste
verhalen van andere zeilers zijn we van plan enkele weken in de Azoren rond te
varen. Daarna steken we over naar Lissabon en varen langs de Portugese kust verder
naar het zuiden.
In november denken we bij
de Canarische eilanden te zijn zodat we begin volgend jaar over kunnen steken naar Brazilië.
Tot verder nieuws van de Azoren, Ans en Harry
Palmbeach - New York - Baltimore
Oostkust Amerika
In 2011 zeilden we hier van Noord naar Zuid en nu in
omgekeerde richting. Zaterdag 26 april
moeten we in New York zijn, het is nu 5 april en dus wel tijd om nog het een en
ander te doen. Tegen de avond vertrekken we uit
Palm Beach met bestemming
Cumberland Island. Ongeveer 250 mijl. We beginnen met een rustig windje
en een aantal mijlen stroom mee. Rustige
nacht met veel cruise schepen die ons links en rechts passeren. Zondag ook een
prima zeildag en maandag 7 april om 11.30 liggen we op anker voor Cumberland
Island. Om ons heen nog een aantal zeilboten en aan de pier van het eiland
komen de hele dag toerboten / ferry’s.
Woensdag varen we naar St Marys, het plaatsje aan de
Cunberland Inlet, een motor tochtje van 2,5 uur.
De ankerplek vlak
voor het dorp is uitstekend Positie
30’45.8N en 081’28.4W ter informatie voor degenen die hier naartoe willen gaan
want zowel C-map als Navionic kaarten
geven geen informatie meer. St.Marys is
een plaatsje wat een ieder kent uit enkele zoete Amerikaanse films , mooie oude
huizen met grote open tuinen, keurige straten en vreselijk aardige mensen. We
krijgen een lijst met telefoon nummers van leden van de zeilvereniging die aanbieden
om bezoekende zeilers een lift naar de supermarkt te geven. We maken er dankbaar gebruik van, bellen
iemand op en 20 min later staat hij voor onze neus. Wat een gastvrijheid ! Het toeristenbureau heeft uitstekend internet
en we brengen er een aantal uren door om weer eens orde op alle zaken te
stellen. Ons data verbinding aan boord werkt
maar is niet goed genoeg voor bankzaken en downloads, Het is aangenaam vertoeven in St Marýs.
Vrijdag 11 april vertrekken we . De volgende bestemming
wordt Savannah, 100 mijl tot aan de verkenningsboei
van de Savannah River . Weer een aangename tocht , heerlijk met de Code0
gevaren. Het is nacht als we bij de boei zijn, nu nog23 mijl de kronkelende rivier op . Savannah is een
grote containerhaven (nr. 4 in USA). De rivier
is goed bebakend met licht en de wind is vrijwel verdwenen. We
varen rustig in het donker naar binnen
is . Toch even schrikken wanneer een dergelijk groot containerschip ineens
achter een bocht vandaan komt. Niet onverwacht want hij had ons al netjes
opgeroepen, maar toch. Het is mijn wacht
maar wanneer we de stad naderen nemen de lichtjes op de kant toe en maak ik Har wakker. Het wordt tijd om met z’n 2en op te letten .
We kiezen voor citydock nr. 2 , aan River Street. De
informatie in de gids was rommelig maar met dit
rustige weer meren we af aan de
drijvende steiger. Wanneer alle trossen en springs vast liggen ( sterk stomende
rivier) gaan we lekker slapen. Het
uitzicht de volgende morgen is verrassend. We liggen echt midden in de stad aan
een gezellige boulevard. Op ons privé dekterras
bekijken we de flanerende mensen, maar we zijn ook zelf een
bezienswaardigheid. In het begin kletsen
we nog uitgebreid met mensen die
allemaal hetzelfde vragen : waar kom je
vandaan, waar ga je naartoe, wat een mooie boot etc. etc. Na een tijdje is de lol er een beetje af en houden het op
wat standaard antwoorden en geloven het wel.
Gigantische container schepen varen de hele dag voorbij
een indrukwekkend gezicht.
We zetten de fietsen in elkaar en gaan op verkenning.
Achter en boven deze River Street boulevard begint de echte stad. Heel mooi met
veel parken, oude statige huizen en leuke winkels. Dat wordt de volgende dag
even shoppen voor mij! Helaas komt na 2
dagen de douane aan boord en moeten we gaan inklaren. Een heel eind fietsen
maar zo zie je veel van de stad. We
amuseren ons goed maar worden wat nerveus omdat het weer heel slecht is en
blijft buiten en wij toch echt weg moeten. Intussen is het zondag 20 april (Susan is jarig !!). Nog 6 dagen om New York
te halen.
Op maandag 14
april zien we een kans om naar Beaufort te gaan. Wanneer we de motor starten,
trossen los en weg willen varen zit het roer vast en de schroef is niet te
bewegen. Har kan nog net op de kant springen om de lijnen weer vast te
maken. Oorzaak : een enorm dikke
scheepstros onder de boot, Waarschijnlijk om het roer en rond de
schroefas. Har gaat zelf in het water,
doet vele pogingen om de tros eruit te krijgen maar zonder succes. Uiteindelijk moeten we een duiker zoeken die
pas de volgende ochtend komt. 10 Minuten
en $300 armer. Conclusie : er moet een
duikset aan boord komen en Har gaat een verkorte padi cursus doen.
Nu is de het weather window voorbij. We moeten wachten
tot maandag 21 april en vertrekken we om 0500, met uitgaand tij brengt de
rivier ons snel naar buiten. Het is erg koud.
In het begin kunnen we zeilen, de zee is enorm ruig en ik wordt
zeeziek. Om 2 uur moet de motor aan en
die blijft draaien tot 05.30uur de volgende morgen. We vinden het beide heel
vervelend om lang te motoren, zeker met ruig water. Dinsdag mooi weer, de hele dag zeilen en de
zee is weer tot rust gekomen. Woensdag
morgen vroeg gaan we bij Beaufort naar binnen om te tanken en een storm over te
laten komen. Of die er ooit geweest ik
weet ik niet want in Beaufort was het heerlijk rustig weer. Maarja de gribfile
zegt dat het stormt buiten …………. Om 1700 uur gaan we weer verder en kunnen we zeilen tot middernacht. Dan weer 4 uur op de
motor en weer zeilen.
Donderdag om 1400 passeren we Cape Hatteras, de zee is
onrustig maar het gaat goed. Zo gaat het
door , zeilen, motoren, zeilen ………….. In de nacht van donderdag op vrijdag
trekt een koufront over ons heen. Van ene op andere moment verandert de wind
van ZO naar NW en maken we een fantastische klapgijp. Later komen we erachter
dat we waarschijnlijk hier al de schade hebben opgelopen aan de giek
neerhouder.
Wanner we zaterdag (26/4) bij Sandy Hook zijn (de ingang
van New York Harbour) is Lars al geland. Natuurlijk word ik wat onrustig en kribbig
omdat we volgens mij best harder kunnen motoren/varen. We overleggen regelmatig
met Lars. Uiteindelijk zijn we om 20.00 bij 79th West Street Boat Basin Marina
en staan Lars, Marieke en de kinderen (6 en 8) op de kade.
Dat was een pittige en lange tocht (veel tegenwind) voor ons en een flinke reis voor hun. Kindertjes duiken gelijk in bed en wij volgen
niet veel later. 
Zondagmorgen is iedereen fris en klaar om New York te
gaan verkennen. De familie blijft tot woensdagmiddag aan boord. We doen dingen gezamenlijk en apart. Zij
nemen de metro en wij de fiets. We
lunchen gezamenlijk, soms koffie in een parkje en dan voor hun de MMM winkel of
Toys&Rus en wij een museum of gewoon lekker fietsen. Iedereen geniet en ’s
avonds eten we vaak aan boord. In het
begin heerlijk weer maar vanaf dinsdag middag regent het. Als Larsxxx
vertrekken moeten ze in de stromende regen naar de taxi lopen. Maar met goede
vooruitzichten want ze vliegen naar Miami voor nog een paar warme, zonnige
dagen in Napels.
Wij vertrekken donderdag
1 Mei ‘smiddags met uitgaand tij. Het is koud maar wel weer droog. Eindbestemming Baltimore, deze keer geen haast. De tocht naar het zuiden is bijna een
omgekeerd verhaal. Nu steeds wind uit Z, ZW en ZO niet te geloven. Wel veel minder wind en soms sukkelen we uren
met 3 knopen langs de kust. Na vrijdag
regent het niet meer. We draaien onze wachten, lezen , veel computer spelletjes
en slapen uitstekend. De watertanks zijn vol en er is genoeg warm water. Ik begin maar eens met een
wasje. We varen helemaal door naar Annapolis, krijgen op het allerlaatst in de
Chesapeak Bay nog een akelige storm over ons heen. Zondag 4 mei om 20.30uur
pakken we een mooring in de baai van Annapolis. 
De volgende morgen ontdekken we dat de schade aan de giek neerhouder nog veel
erger is geworden er zijn stukken
afgebroken en verbogen. Ook het zeil
heeft weer scheuren en dunne plekken, al met al werk aan de winkel. We kennen Atlantic Spars nog van 3 jaar
geleden, zij gaan de neerhouder repareren. De zeilen zijn voor mijn
rekening. Helaas heeft de BBmotor nu
besloten het niet meer te doen en moet Har roeien, gelukkig een oude sport van
hem.
Donderdag 8 mei zeilen we met mooi warm weer naar Baltimore , daar blijft de boot voorlopig
liggen en wij vertrekken weer naar Nederland. Deze keer omdat er begin juni een
kleinkind verwacht wordt !.
van Cuba naar Florida
Na 2 fijne maanden in Nederland zijn we op 27 maart rond
3 uur ’s middags weer aan boord. Lion King ligt er nog net zo bij als we haar
achterlieten. Wel erg vies aan dek en
ook binnen wat vochtaanhang maar nog net
geen schimmel. We laten het even zo, alle luiken kunnen weer dag en nacht open,
eerst maar eens goed doorluchten. Ik
maak alleen de kuip schoon om lekker buiten te kunnen zitten en misschien komt
er wel een buitje voor de rest van het
dek.
Har houdt zich bezig met het installeren van de nieuwe
onderdelen die meegekomen zijn en ik ga op zoek naar voedsel. De rolverdeling is direct weer duidelijk .Tot
nu toe ken ik 1 boot waar de vrouw alle technische dingen voor haar rekening
nam, maarja daarnaast deed ze ook het
huishouden …………….. dan houden wij ons
maar aan de klassieke taakverdeling.
Het is erg gezellig in de Marina, iedereen wacht op goed weer om over te steken naar Florida en/of
de Bahama’s. De wind zit weer eens
langdurig in het Noorden. Het waait vrij hard en de golfhoogte bouwt zich
op. Een
Engels jachtje gaat als eerste, een dag later de Australische catamaran,
maar die gaat naar Mexico. Wij zijn de volgende .
Dinsdag 1 april vertrekken we rond 09.30 en worden
enthousiast uitgezwaaid . Het wordt een
prima oversteek, inderdaad is de zee ruig maar de wind zit goed en ter hoogte
van de Florida Keys krijgen we 3 tot 4 knopen extra mee van de
Golfstroom. Dat schiet lekker op, sog
(speed over ground) 10/11 knopen.
Woensdag rond 3
uur lopen we Ft Lauderdale binnen. Een korte stop om nieuwe elektronische
kaarten te kopen en te foerageren. Heel vertrouwd om hier weer binnen te varen. Even wachten
voor de 17th Street brug en dan heel hard doorvaren om de 2e (las Olas) te kunnen halen. Nu wordt het
moeilijk, we willen naar de ankerplek bij Middle River (vlakbij de steiger waar
we eerder lagen) het is al bijna laag water en tegen beter weten in proberen we
over de ondiepte te komen. Lukt
natuurlijk niet. Gaan we 5 uur wachten op hoger water of in de Marina. Voor
$150 kunnen we tot de volgende morgen 1200 uur blijven liggen, Marina nummer 2 vraagt $200. We balen, na 1.5
jaar Cariben zijn we nog niet gewend aan
deze Amerikaanse Marina prijzen. We gaan gewoon weg, de brugwachter is verbaasd dat we nu al weer
door de brug willen.
In Varadero had iedereen ons aangeraden om in West Palm
Beach in te klaren, vriendelijke en makkelijke douane vlak bij de
ankerplek. Ook Palm Beach kennen we en
in het donker ankeren we net na de inlet.
De volgende morgen eerst inklaren,
we hebben ook een nieuw cruising permit
nodig. Ons huidige permit willen we niet
gebruiken, het is nog maar 2 weken
geldig. (daarna moet de boot 2 weken het
land uit voordat een nieuw permit afgegeven wordt)
Het gaat allemaal eg traag en er is een hele papierwinkel
in te vullen. Maar een cruising permit
krijgen we niet want we komen uit Cuba !!!!!!
We staan perplex, nooit ergens
gelezen, nooit van iemand gehoord. Heel
graag wil je nu een discussie aangaan met de ambtenaar maar we weten dat het
nergens toe zal leiden en ook niet verstandig is. Afdruipen dan maar. We moeten vanaf nu in
iedere haven in en uit klaren, best vervelend
en waarschijnlijk tijdrovend en ook nog kostbaar want elke keer opnieuw
30 $ betalen.
Als troost trakteren we ons op een dikke hamburger met
friet . Volgende feestje is boodschappen doen bij de Publix, alles is er te
koop en wat een variëteit, 2 rugzakken en 4 tassen laden we in de dinghy en zo terug
naar de boot. Van de buurjongens krijgen
we een heleboel vis, zij hebben geen ijskast aan boord maar vingen wel een hele grote Mahi Mahi.
Boffen wij even.
Morgen nog een
rustig dagje aan boord en dan vertrek op zaterdag. Eerst natuurlijk even
uitklaren ………….. helaas is de douane op het weekend niet aanwezig, in dat geval
moet je op het vliegveld uitklaren, maar
dat is niet naast de deur. We geloven
het wel en vertrekken om `1800 uur richting Cumberland Island. 280 Mijl, wind
uit het oosten, met de Golfstroom mee en het gaat weer heel
snel. Totdat we dichter naar de kust
moeten , geen wind meer en geen Stroom. Over de laatste 30 mijl doen we 7 uur
en zo liggen we maandag om 10 uur op anker voor Cumberland Island in de staat
Georgia.
Cuba 2014
Santiago, Cienfuego, Trinidad, Varadero
 |
| entree baai Santiago de Cuba |
Santiago de Cuba, aangekomen 28 dec.2013 De Marina is
vorig jaar door orkaan Sandy gedeeltelijk verwoest. De meeste betonnen steigers
hebben het overleefd en de kantoren zien er nu fris geverfd uit. Er is een
restaurant waar regelmatig bussen met toeristen komen. De havenmeester raadt ons af daar te eten ,
arme toeristen ! De Marina heeft ook een strandje met waterfietsen en een bar. Veel Cubanen komen hier in het weekend. ’s Avonds kunnen we ‘genieten’ van de
geweldige disjockey die er draait, gelukkig gaat iedereen hier vroeg naar bed ……….
Om 2100 is alles stil.
Het water in de baai is schoon maar we hebben wel last
van een raffinaderij iets verderop. Iedere morgen spuiten we de boot af anders
plakt het zwarte spul op je dek.
De volgende dag nemen we een taxi naar de stad om CUC ( 1cuc = ong. 1US$) te wisselen. Het is zondag dus de lokale Peso’s
(er gaan 24 peso’s in 1 cuc) moet tot morgen wachten. Cuba heeft nog steeds het
2 munten systeem. Het is de bedoeling
dat toeristen alleen CUC gebruiken maar dat werkt niet, want op de markt en in
de bus kun je alleen met peso’s betalen. De spullen die je in CUC koopt zijn in
prijs vergelijkbar met dollars, misschien iets goedkoper. Alles wat je met peso’s
betaalt, dus groente, fruit, vlees en de
bus is enorm goedkoop. Helaas is het
aanbod op de markt summier en de
kwaliteit vaak bedroevend slecht. Een beetje leuk eten op tafel zetten vraagt
aardig wat creativiteit. We vinden ook de producten in de supermarkt heel
beperkt, dat was 2 jaar geleden in Havanna toch
uitgebreider. Later ontdekken we dat
Santiago duidelijk meer afgelegen en armer
is want in Cienfuegos is al weer meer te koop.
De staats restaurants zijn niet goed, het is beter om in
en casa particularis te gaan eten , maar die zijn weer moeilijk te vinden. Al met al duurt het even voordat je alles
weet en kunt vinden.
Santiago is een prachtige stad, gesticht in 1514. Kleiner
en provincialer dan Havanna maar ook veel historie. Hier begon Fidel in 1953 zijn rebellen strijd. De aanval op de
Moncada Barracks , waar de elite troepen zaten was een hopeloze mislukking . Hij
trok zich terug in de bergen maar werd later gevangen genomen en verbannen naar
Isla Juventut. In 1955 wordt Batista
president en verleent gratie aan alle politieke gevangenen. Fidel vertrekt naar Mexico waar hij de
revolutionaire “ 26th of July Movement”
(M-26-7) traint. In december 1956 gaat Fidel terug naar Cuba en begint zijn guerrilla oorlog tegen het
regime Batista. Het duurt tot januari
1959 voordat de troepen van Batista zich
over geven. Santiago wordt nog steeds
gezien als de stad waar de revolutie begon.
1 januari 2014 dus groot feest. Raoul Castro komt hoogst
persoonlijk een rede houden. Leek ons
wel interessant om dat mee te maken maar als we op 1 Jan. naar de stad gaan
zijn Plaza Cespedes en de straten erom heen hermetisch afgesloten …………….
Alleen genodigden ! Dus een
zodanige grote volksheld is de Castro familie nu ook weer niet .
We gaan bijna iedere dag naar Santiago, vanwege alle
feestdagen zijn veel mensen vrij en is het gezellig druk. Liefst nemen we de bus want die kost slechts 0.30 peso’s p.p. maar verwacht niet dat hij op tijd komt en
zelfs soms helemaal niet. Gelukkig is er dan wel een aardige Cubaan die je even
meeneemt voor een paar CUC hij blij en
wij blij. Terugkomen is nog moeilijker, dat lukt niet met 1 bus. OK we stappen
braaf over op een ander bus (iedereen zorgt voor je en bemoeit zich ermee, heel
schattig ) maar die komt lang niet bij de Marina. Gelukkig rijdt de dokter net
voorbij die we kennen van het inklaren en zo neemt hij ons dan weer mee naar de
Marina. Heb je haast neem dan gewoon de
taxi en betaal 10cuc enkele rit.
We slenteren veel
door de stad, drinken koffie en mojito’s en bekijken andere toeristen. Een jongen die bij de Marina werkt herkent ons
en loopt met ons door het centrum, regelt dat we morgen naar de markt kunnen en
vertelt veel over de stad. In het
Nederlands, want zijn zus woont in Groningen !!
Oud/Nieuw wisseling blijven we gewoon aan boord, het lijkt ons een beetje
ingewikkeld om ’s nachts terug te komen.
Dinsdag 2 Jan. vertrekken we heel vroeg richting Cienfuegos. Helaas die dag geen wind en dus motoren we
rustig lang een prachtige kust. Heel bergachtig in dit deel van Cuba. Het is
100 mijl naar Cabo Cruz en we besluiten niet meer voor anker te gaan voor de
kaap. De volgende ochtend kan de genaker weer eens uit de zak gehaald worden ,
dat is lang geleden dat we die voeren. Bij het neerhalen blijft de mantel van de val
in de mastingang steken. Har moet omhoog om de genaker los te maken zodat hij
naar beneden kan. Later blijkt de mantel gescheurd te zijn .
We varen nu aan de zuidkust van Cuba tussen alle eilanden
en riffen. De meeste riffen liggen onder water dus er moet goed genavigeerd
worden. Met elektronische en papieren
kaarten en de aloude gids van Calder plus de nieuwe Free Guide van Cuba komen
we overal. We ankeren om 1200 uur bij Cayo Media Luna. Mooi hier, schoon water , magrove eilandjes
om je heen en helemaal niemand. Lekker even zwemmen, maar niets te zien onder
water. Het is al een tijd heerlijk weer,
we zijn duidelijk in de subtropen .
Genieten van een prachtige zonsondergang.
Zaterdag 4 jan.
We gaan weer verder, blijven tussen de riffen doorvaren naar , langs Cayo Grenada nemen Canal Pingue en stoppen op Cayo
Chocolat , het is dan wel 18,15 uur en pikdonker. Foei, hier hoor je niet in
het donker te varen . Na een goede
nachtrust gaan we verder naar Cayos Cuervos, prachtig zeilweer net als gisteren.
We willen ankeren in de lagoon, de aanloop is even spannend en we zien
50 cm onder de kiel .Eenmaal in de lagoon is het weer diep.
Tot onze verbazing
liggen er 5 grote vissersschepen in de baai.
Weer eens iets anders, we hebben geen contact met ze maar bekijken
rustig hoe alles gaat. Er komt een
depressie aan die we hier af zullen wachten.
Met de dinghy varen we langs de mangrove kusten en zoeken een strandje
op en een klein eilandje waar iets te snorkelen valt. (info van en zeiler in
Grenada) . Door de wind en golven is het
een beetje troebel maar toch even lekker snorkelen.
8 jan kunnen
we weer verder, bij Canal de Breton gaan
we naar buiten. OP de VHF horen we een PANPAN bericht , een zeilboot vraagt om
hulp. Ze zijn 4 mijl bij ons vandaan ,
liggen op anker ergens midden in het kanaal. Motor is stuk en ze hebben geen
water meer. We melden dat we eraan
komen, moeten van koers veranderen en zijn 3 kwartier later bij hun. Een kleine
2 master, 2 jongens en 1 meisje aan boord, onderweg naar Cienfuegos. Zover kunnen we ze niet slepen maar de wind
neemt toe en ze zullen dus snel kunnen zeilen.
Water hebben wij genoeg (nieuwe watermaker doet het uitstekend )
……………. hebben ze maar 1 3liter jerrycan
aan boord en 4 veldflessen. Gelukkig
hebben wij nog wel extra lege flessen. Hierna hijsen we de code0 en schieten vooruit,
goede wind de hele nacht en op mijn laatste wacht probeer ik de snelheid eruit
te halen zodat we bij daglicht naar binnen kunnen.
Ook Cienfuegos heeft een
prachtige natuurlijke haven. Nauwe ingang met de bekende forten en daarachter een enorm grote
lagoon, je kunt het beter een binnenmeer
noemen want het is nog 6 mijl naar de Marina.
Ook hier staan havenmeester en douane al klaar en binnen een kwartier is
het geregeld.
We blijven een paar dagen in Cienfuegos , van donderdag 9 tot maandag 13 jan. Weer
een heel andere stad, weinig statige oude gebouwen maar die er zijn zien er prachtig uit. Wel veel
bedrijvigheid. Het ziet er ook wat
welvarender uit met een echte winkel promenade.
Een van de fraai gerestaureerde panden is de Yachtclub Cienfuegos naast
onze Marina. We gaan er een mojito drinken. Het fraaie clubhuis is nogal
verlaten maar van het zwembad en de
tennisbanen wordt in het weekend veel gebruik gemaakt.
Zondag regelen we een taxi naar Trinidad, 1 uur en 20
minuten rijden over een redelijke goede weg. Trinidad bestaat 500 jaar en deze
zondag is een van de hoogtepunten van de festiviteiten. Het ziet zwart van de bezoekers. Mooie oude stad , het centrum is bestraat met
oude keien en alle gebouwen zijn goed onderhouden.
Hierna komt het
lange stuk, 500 mijl naar Varadero waarvan meer dan de helft hoog aan de wind
en wat kruisen. We vertrekken met 15-20
kn. Leggen 1 rif en reven de fok. Na de middag wordt het
wat rustiger , we maken goede snelheid . De alsmaar noordelijke wind maakt het behoorlijk fris en we zoeken de lange broek en
trui op (dat is lang geleden!) Tot Cabo
San Antonio (ZW punt) is alles te bezeilen
, ook daarna valt het wel mee en maken we alleen zo nu en dan een corrigerende
slag naar buiten. Tot onze verbazing zit
de Golfstroom helemaal tot voor de kust van Cuba, zal wel door de aanhoudende noorden wind komen
(?) De hele dag hebben we 2 tot 2,5 knoop mee, en leggen een rif om de sog onder de 10kn te
houden anders voelt het alsof de boot onder je vandaan loopt. Het water is onrustig , korte stugge golven
en tussendoor een lange deining. Niet echt lekker, veel gestamp. De motor
hebben we op deze tocht niet nodig.
In de Marina en de
Yachtclub zijn 3 charter maatschappijen (Platten , Dreamcharter en een Franse
club) het weekend is natuurlijk wisselen
van de gasten en brengt nogal wat bedrijvigheid met zich mee. Al met al vinden we Cienfuegos een prima
stop.
Maandagavond 13 jan
vertrekken we . Het weer is al
een tijdje onrustig, de wind blijft veel uit het Noorden komen met de daarbij
horende depressies. We moeten de gribfiles goed in de gaten houden.
Eerste stop wordt Cayo Largo we dinsdag om 1500 uur ankeren vlak voor het
schiereilandje . Hier lagen we 2 jaar geleden ook. Ik duik snel het water in en zwem naar de
kant. Eens kijken of de dolfijnen er nog zijn om hun show op te voeren. Als ik er ben zijn de trainers net met ze
bezig, fantastisch om te zien, hoewel ik ze natuurlijk liever in de vrije zee
zie zwemmen. Via de andere kant van de
landtong loop ik terug en zwem weer naar
de boot. Har had zin om lekker aan boord
te blijven.
De volgende morgen woensdag
15 jan weer verder. In het Canal de Rosario, 20 mijl verder, gaan we
schuilen voor de volgende storm. We zoeken een ankerplek aan de Noord kant van
het kanaal bij Cayo Santiles. Kost veel
moeite want het is erg ondiep, we lopen zelfs even vast. Uiteindelijk vinden we
weer diep water vlak voor de kust bij het apen- reservaat. Intussen is de wind flink aangewakkerd en we
liggen goed vast.
Weer helemaal gen vis gevangen , de situatie is vervelend
want er is gen vlees meer aan boord. Wanneer een paar Cubanen om rum komen vragen stel ik een ruilhandel
voor. Zij brengen vis (wel 10 stuks !)
en wij betalen met rum en 8 sigaren. Pfff nu moet al die vis schoongemaakt worden
en in de vriezer. Hoe had ik ooit kunnen bedenken nog eens poisonniere te worden ………. (gewoon viswijf noemt Har het).
De storm valt uiteindelijk best mee en we slapen prima.
Helaas breekt een harp van de keerfok overloopwagen.
Hoewel Har het met een andere harp weer
vast zet gebruiken we de fok niet meer.
De laatste nacht moet er toch weer vertraagd worden.
Zondag 19 jan. Zodra
het licht is gaan we het kanaaltje bij Varadero naar binnen. Gelukkig is de
wind afgenomen want het is smal en je wordt er echt in-geblazen en geduwd door
wind en deining. Dit is geen entre waar
je met 6 kn noorderwind naar binnen kunt ! Havannah heeft hetzelfde probleem
herinneren we ons.
Maar eenmaal in
het kanaal is alles rustig. De Marina ziet er goed uit, deze keer keurig
afgetimmerde kades. Er liggen veel boten, hoofdzakelijk Canadezen. De Douane staat al weer klaar op de steiger en
klaart ons snel in. De havenmeester komt pas morgen, die heeft gewoon een vrije
zondag. De boot ligt hier veilig en we
laten haar met gerust hart 2 maandjes achter. Donderdag 23 Jan vliegen we vanaf
Varadero naar Nederland.
Abonneren op:
Reacties (Atom)